Seizoen 2012-2013

5 mei 2013
Antoine Trommelen draagt dit jaar het voorzitterschap van het Breda Jazz Festival over aan Bart Wouters. Antoine is al voorzitter vanaf 1999 en Bart draait inmiddels al weer 5 jaar mee als bestuurslid van het Breda Jazz Festival. Maar naast uitstekende organisatoren en managers van het Festival zijn zij in de eerste plaats voortreffelijke musici. Wij zijner trots op dat wij ze al vaker bij Jazz at the Castle mochten verwelkomen. De afscheidnemende en de komende voorzitter van het Breda jazz Festival met door hen uitgenodigde gasten, een bijzonder verrassingsconcert!

Antoine Trommelen, virtuoos, bij voorkeur spelend op zijn oude gebogen sopraansax, maar ook op zijn geliefde tenorsax en met zijn onafscheidelijke sigaar; Al wordt dat wel wat lastiger met al die rookverboden. Antoine Trommelen is autodidact en geniet internationale bekendheid als musicus in de Dixieland-, Swing- en Mainstream muziek. Hij is leider van diverse (jazz-) bands, heeft verschillende (solisten-) prijzen gewonnen en heeft met talloze internationale jazz-solisten opgetreden (Bob Wilber, Tom Baker, Dan Barrett, Bob Barnard, Leroy Jones, Warren Vaché, Harry Allen, George Probert, Dee Daniels, Bruce Adams, Gene Conners, Peanuts Hucko, Satoru Oda, Benny Powell, Wendell Brunious, Steve Yocum, John Allred, Roy Williams e.v.a.). Antoine heeft op nagenoeg alle Nederlandse Jazzfestivals opgetreden (inclusief het North Sea JF) en met nationale jazzgrootheden gespeeld (o.a. Pim Jacobs, Thijs van Leer, Greetje Kauffeld , Denise Jannah).Vijf maal is Antoine de leider geweest van de internationale Philips World Stars Jazz Band op het jazzfestival in Eindhoven. Ook is hij diverse malen lid geweest van de Euro Top 8. Buiten de jazzmuziek heeft Antoine 13 jaar deel uitgemaakt van de begeleidingsband van Guus Meeuwis. Hij heeft talrijke prijzen gewonnen als solist en hij speelde op jazzfestivals in Japan en in heel Europa.

Ook Bart Wouters behoeft eigenlijk nauwelijks een introductie. Hij is geboren en getogen in Etten-Leur, en opgegroeid in een muzikaal gezin. Vanaf zijn 6de jaar is hij begonnen met pianoles. Hij heeft ook nog een jaartje drumles gehad van zijn neef Han. Op 15 jarige leeftijd heeft hij beide instrumenten ingeruild voor de basgitaar en is toen in zijn eerste bandje gaan spelen. In dat zelfde jaar mocht hij ook plaatsnemen in de Big Band van zijn vader. Toen hij zestien was is hij naar Rotterdam vertrokken voor een muzikale studie en daar is de liefde voor de contrabas ontstaan. Dat instrument heeft hij dan ook gestudeerd aan de conservatoria van Rotterdam en Utrecht. In de band Jazz Connection, waar hij al 20 jaar deel van uitmaakt, is hij naast bassist ook zanger en presentator. Daarmee speelt hij veel in Nederland en Europa maar ook ver daar buiten. Daarnaast werkt hij ook veel als freelancer bij allerlei orkesten, bands en muzikanten. Zoals: Guus Meeuwis, Frits Landesbergen, Andy Cooper, Antoine Trommelen, HoeDadSo, Jan Learbuch, de Bacchanten, en vele anderen. Daarnaast is hij bij sommige van deze orkesten, en nog een paar andere, muzikaal leider en schrijft hij ook veel arrangementen.

17 maart 2013
Het Wim Warman trio bestaat uit de combinatie contrabas, piano en accordeon. Het trio speelt geregeld samen en richt zich op het spelen van aansprekende jazz, latin-jazz en zelfs tango. De drie zeer ervaren musici voelen elkaar moeiteloos aan en er ontstaat dan ook bij elk optreden een direct voelbare chemie. Vanwege de muzikale veelzijdigheid van ieder van de drie muzikanten groeit er binnen elk genre dat zij spelen een palet aan nieuwe muzikale kleuren en rijkheid aan ideeën.

Wim Warman is pianist, componist en arrangeur in diverse genres, zoals latin, jazz, fusion, pop en Argentijnse tango. Van 1995 tot 1999 was hij de pianist van het bekende Sexteto Canyengue, van Leo Vervelde en Carel Kraayenhof, waarmee hij over de hele wereld optredens deed (bijv. Montreal Jazz Festival en Fringe Festival Edinburgh). Ook maakte hij diverse CD’s met deze groep. Verder trad en treedt hij op met vele vooraanstaande musici als Roberto Alvarez, Richard Bona, Martin Verdonk, Nils Fisher, andere artiesten als dichter Simon Vinkenoog. Wim speelde mee op vele CD’s. Hij geeft les aan het Rotterdams Conservatorium (Codarts: World Music Academy – vakgroep Argentijnse Tango); piano, improvisatie en and transcriptie. Hij bracht tussen 2002 en 2011 4 CD’s uit met eigen werk: ‘The Forest’, ‘Cuando la luz aparece’, ‘Brisa’ en een duo CD ‘TangoZZs’ (met saxofonist Ruud Bergamin). Wim is ook bekend door zijn veelzijdige workshops, o.a. met tangodansers Peter & Pingel en met blues/boogiewoogie pianist Roel Spanjers (bekend van ‘Normaal’), maar ook door de workshops, die hij in zijn eentje deed.

Rik Cornelissen is een vernieuwende en eigentijdse accordeonist. Door zijn brede opleiding en kennis van vele muziekstijlen weet hij de accordeon neer te zetten als een modern en veelzijdig instrument. Hiermee laat Rik horen dat de rijke en warme klank van de accordeon een bijzondere toevoeging is in veel muzieksoorten. In 2006 studeerde Rik cum-laude af voor zijn Bachelor Klassieke Muziek en Argentijnse Tango (Codarts, Rotterdam) en vervolgens studeerde hij als eerste en enige in Nederland af voor een Master Accordion Jazz/Pop (Artez, Arnhem) bij Bert van den Brink in 2009. Hierna heeft hij 9 maanden door Zuid- en Midden Amerika gereisd en heeft in 2011 zijn studie vervolgd aan de Scuola Superiore di Fisarmonica (Urbino, Italië) bij een van ‘s werelds meest vooraanstaande accordeonisten van dit moment Claudio Jacomucci. Deze heeft hij in juni 2012 afgesloten. Als docent Accordeon is Rik verbonden aan het Conservatorium van Amsterdam en als vaste accordeonist is hij betrokken in de groepen The Grooveclub en het Rik Cornelissen Trio. Daarnaast is hij een veelgevraagde gastmuzikant bij diverse jazz-, tango- en latinformaties. Ook als sessiemuzikant heeft Rik onder andere muziek ingespeeld van de Paul Verhoeven film ‘Zwartboek’ en de CD ‘En nu verder’ van de Nederlandse groep ‘Gloed’.

Maciej Domaradzki geboren in 1973 in Krosno in Polen begon als 12 jarige zijn muzikale loopbaan op trompet en voltooide zijn opleiding tot klassiek trompettist in 1992 op het Music Lyzeum. In 1991 switchte hij echter naar de bas en is sindsdien een enthousiast en gedreven promotor van de bas, eerst als basbespeler en vanaf 1998 ook als docent.
Hij deed diverse opleidingen contrabas. Aan de Musik Hochschule in Graz ( Oostenrijk ) met Wayne Darling en Ewald Zimmermann en van 1996 t/m 2002 aan het Rotterdams Conservatorium (Codarts) met Marius Beets, Stefan Lievestro, Wim Essed, Koos Serierse en Hans Krul. Hij deed tours voor radio, tv en studio-opnames in Duitsland, Oostenrijk, Hongarije, VS, Kroatië, Slovenie, Polen, Norwegen, Nederland, België, Zwitserland, Turkije, Griekenland. Hij speelde met Gruppe Horsturz, Mark Murphy, Eric Vloeimans, Steve Altenberg, Martin Drew, Lee Harper, John Engels, Asaf Sirkis, Kruno Laevaecic, Thorsten Grau, Hub Hildenbrand, Max Vax, Ray Smith, Ed Verhoef, Ken Ard, Alberto Marsico, Mark Gratama, Kazimierz Jonkisz, Rotterdams Fabrikaat big Band, Antilogos, Ratko Divjak, Matja Dedic, Emil Spanyi, Fernando Correa… Sinds 2002 speelt hij in Het Zeeuws Orkest ( symphonie orkest ).

20 januari 2013
Vincent Houdijk Trio. Vanmiddag ziet en hoort u de triobezetting rondom vibrafonist Vincent Houdijk aan het werk. Vincent wordt daarbij ondersteund door Ludo vd Winkel op contrabas en Floris vd Vlugt op saxofoon/klarinet. Het Vincent Houdijk Trio is altijd op zoek naar uitdaging en interactie met elkaar en hun publiek. Met de composities van bandleider en vibrafonist Vincent Houdijk weet de band hun publiek te raken. Zeer lyrische momenten wisselen zich af met lekkere grooves en dikke swing, mede te danken aan de bijzondere formatie met de vibrafoon als lead instrument. De triobezetting is voortgekomen uit 5-koppige VinnieVibes Band. Dat deze grotere band gewaardeerd wordt moge duidelijk zijn : onlangs stonden zij in de finale van de Dutch Jazz Competition samen met nog 3 finalisten. In totaal deden hier landelijk 69 bands aan mee.

Vincent Houdijk (1981), vibrafoon (en composities), is een ondernemend en gepassioneerd musicus die met zijn muziek graag zijn publiek raakt. Vincent startte op 8 jarige leeftijd met het volgen van pianolessen. Vanaf zijn 15e levensjaar is hij overgestapt op slagwerk. Na een opleiding tot klassiek uitvoerend slagwerker heeft hij zich gespecialiseerd in jazzvibrafoon aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Vincent volgde lessen bij de befaamde Frits Landesbergen (Den Haag) en Mike Mainieri (New York). Inmiddels werkte Vincent samen met onder andere Wouter Hamel, Kyteman, Mathilde Santing, Marco Borsato, Nick & Simon, Jan Smit, Guus Meeuwis, Acda en de Munnik, Trijntje Oosterhuis. Als gastdocent is Vincent verbonden aan de conservatoria van Amsterdam, Zwolle en Tilburg..

Floris van der Vlugt (saxofoons en basklarinet) is een bijzonder veelzijdige saxofonist met een uitgesproken eigen geluid. Zonder als een kameleon door het leven te gaan gaat Floris op in zijn omgeving , voegt hij zijn eigen kleur toe alsof die er altijd al was. Zijn spel is energiek, lyrisch, en bedachtzaam.Sinds het behalen van zijn masters in 2007 aan het Conservatorium van Amsterdam heeft Floris oa. gewerkt met: Wicked Jazz Sounds, Roos Jonker, Pete Philly & Perquisite, Room Eleven, Ack van Rooyen, Felix Schlarmann en Renske Taminiau.

Ludo van der Winkel (bas) is een veel gevraagd bassist en speelt in verschillende groepen. In het theater is hij te zien als trio samen met Johan Hoogeboom & Bas Maree en in het kleinkunstensemble Andermans Veren Live waarmee hij dit seizoen in theaters door heel Nederland te zien is. Als docent is Ludo verbonden aan het Fontys Conservatorium te Tilburg. Verder werkte hij o.a. samen met: Wouter Hamel, Young Sinatra’s en het Pieter de Graaf Trio.

11 november 2012
Harry Kanters
(piano). Goede wijn behoeft geen krans. Harry Kanters was al vaak te gast bij Jazz at the Castle en behoeft dan ook nauwelijks een introductie. (Zie ook de voorbeschouwing voor 17 mei 2009.) Hij is een virtuoos pianist die vele jazzpiano-stijlen beheerst. Dit maal speelt hij samen met twee Australische muziekvrienden waar hij ook al eerder mee gemusiceerd heeft. Zo gaven zij al samen een tribute concert voor het Nat King Cole trio en brachten daarvan ook een CD uit. met titel Harry Kanters Trio. Kortom met deze samenkomst van top musici kunnen de verwachtingen niet anders dan hoog gespannen zijn.

Sébastien Girardot, geboren in Melbourne Australië, ontdekte de bas al op jonge leeftijd. Toen hij op 18-jarige leeftijd naar Parijs vertrok had hij al een internationale tournee achter de rug met het Australian Youth Orchestra en had hij al gespeeld in Tom Baker’s All Star Band in Wangaratta. Daarnaast vele optredens op jazzfestivals zoals die van Melbourne, Manly en Thredbo en gespeeld met diverse orkesten zoals diverse bands Bob Barnard, the Hoodangers, Geoff Bull, the Louisiana Shakers, the Band Who Knew Too Much en Allan Browne. Sébastien Girardot heeft een krachtige en swingende persoonlijke stijl die gebaseerd is op een klassieke opleiding en een vroege ervaring met New Orleans Revival stijlorkesten. Hij is veel gevraagd in heel Europa en heeft opgetreden op alle belangrijke jazzfestivals en in clubs met musici zoals Leroy Jones, Harry Allen, Shannon Powell, Dan Barrett, Evan Christopher, Lillian Boutté en John Allred. Ook heeft hij een internationale reputatie opgebouwd met opnamen voor jazz labels als GHB, Jazz Crusade, Fremeuax, Jazzology en Black & White. Hij woont en werkt al meer dan 10 jaar in Parijs en hij heeft zich ontwikkeld tot een zeer veelzijdig musicus, zeer bedreven in veel vroeg 20e eeuwse muziekstijlen van blues tot swing, beguine to choro and Gypsy jazz. Hij speelt regelmatig in twee Hot Club bands: het Aurore Quartet en Evan Christopher’s Django à la Créole, waarbij hij ten volle profiteert van zijn New Orleans achtergrond en zijn kennis van creole ritmiek en Django’s muziek. Daarnaast verleende en verleent hij zijn medewerking aan tal van andere projecten zoals het Jazz Traditions Project met Evan Christopher, en de Paris-Sydney Swing Connection met George Washingmachine en Michel Pastre. Recent participeerde hij ook in een project van PBS getiteld: From Harlem to Montmartre.

David Blenkhorn (gitaar), geboren in Sydney Australië is een autodidact die rond zijn twintigste begon met gitaarspelen. Hij werd al snel een gerespecteerd gitarist in de Australische traditionele jazz scene waar hij gedurende 10 jaar optrad met jazz grootheden als Graham Bell, Bob Barnard, Tom Baker en James Morrison. In 2003 vertrok hij naar Londen en trad hij onder andere op met Enrico Tomasso, Martin Taylor, Nina Ferro, Campbell Burnap en Dave Kelbie. Hij is een regelmatige gast op het Europese festival circuit en heeft opgetreden in Frankrijk, Zwitserland, Italië en Nederland samen met o.a. Harry Allen, Lilian Boutté, Evan Christopher, Leroy Jones en Eddie Locke. Sinds zijn aankomst in Europa heeft hij een solide reputatie opgebouwd als een voortreffelijk en veelzijdig gitarist op het gebied van traditionele jazz uit de jaren 30 en 40 en gipsy muziek. David Blenkhorn staat bekend om zijn sterke, warme toon en levendige spel. Zijn persoonlijke stijl wordt beïnvloed door de jazz grootheden Django Reinhardt, Charlie Christian en Wes Montgomery. Ook David participeerde in het Jazz Traditions Project met Evan Christopher: een week lang speelden zij in de prestigieuze jazzclub Lionel Hampton in Parijs en namen zij live een CD op die muziek tot leven brengt van o.a. Jelly Roll Morton, Django Reinhardt en Ornette Coleman. Deze zomer werd hij uitgenodigd als topgast op het Busto Arsizio Guitar Festival in Milaan met één van Italisch grootste jazz gitaristen Alessio Menconi. Standarts van het American songbook, uit Brazilië en van Django Reinhardt werden in het prachtige theater bijna volledig akoestische gespeeld. Er ontstond een fascinerend en contrasterend samenspel tussen Menconi die be-bop en andere moderne jazz speelt en Blenkhorn die meer conventionele lijnen volgt.

23 september 2012
Een concert met drie oude bekenden Joep Peeters, Fapy Lafertin en Richard Frijters. Joep Peeters behoeft eigenlijk geen introductie voor de trouwe bezoekers van Jazz at the Castle. Deze alleskunner uit Breda was al een aantal keren bij ons te gast en zorgde steeds voor swingende muziek die gebracht werd met een aanstekelijk enthousiasme en een humorvolle presentatie. Voor een korte samenvatting van zijn jazzloopbaan zie de voorbeschouwing van 25 januari 2009.

Fapy Lafertin werd geboren in de Romani gemeenschap van Manouches en begon gitaar te spelen op zijn vijfde, waarna hij samen met zijn vader als violist en zijn broer op tweede gitaar in een familie-orkest optrad. Op een dag in 1965 kwam het orkest van Bamboula spelen in café de Klokkeput in Sint-Martens-Latem, nabij Gent. De eigenaar van dat café was Emiel De Cauter en zijn restaurant was een trekpleister voor artiesten en muzikanten. Emiel zelf was kunstschilder en speelde viool. Het was tijdens dat optreden dat de zoon van de eigenaar, Koen De Cauter, kennismaakte met een van de muzikanten, de toen dertienjarige Fapy. Korte tijd later kwam Piotto Limberger naar datzelfde café en Koen en Fapy werden lid van zijn orkest. Het zou voor hen een nuttige leerschool betekenen in de gipsy swingmuziek. Voor meer informatie zie de voorbeschouwing van 14 november 2010.

Richard Frijters is sinds jonge leeftijd gefascineerd door de gitaar. Van Peer Verschuren kreeg hij zijn eerste aanwijzingen op gitaar, maar de belangrijkste les wasvoor hem: ‘het open staan voor muziek in algemene zin’! Vervolgens verdiepte Richard zich in velerlei muziekstijlen met de muziek van Django Reinhardt als leidraad. De behoefte om meer aan de basis van de muziek te staan, bracht hem naar de basgitaar en vervolgens de contrabas. Vooral de contrabas gaf hem de mogelijkheid om meer in het openbaar te gaan spelen met ook voor ons bekende musici als Joep Peeters, Robert Veen, David Lukacs, Jan Learbuch en Onno de Bruijn en op te treden op de grote Nederlandse Jazzfestivals.