Seizoen 2007-2008

27 april 2008
Jazz at the Castle bestaat nu 20 jaar en viert op 27 april haar 100e concert. Onder leiding van de Amerikaanse geweldenaar Brooks Tegler wordt in samenwerking met de Japanners Eiji Hanaoka en Masato Kobayashi en onze Bredase Joep Peeters een voorproefje gegeven van het mede door de Stichting Jazz at the Castle mogelijk gemaakte concert dat op vrijdag 2 mei in de Avenue tijdens het Breda Jazz Festival wordt gegeven. Voor de regelmatige bezoekers van het Breda Jazz Festival zijn deze buitenlandse top-musici geen onbekenden meer. Het is een voorrecht om hen nu in de intieme sfeer van Jazz at the Castle te kunnen beluisteren.

The Recreation of the Benny Goodman 1938 Carnegie Hall. In de jaren dertig van de vorige eeuw was de scheiding tussen de ‘serieuze’ klassieke muziek en de ‘lichte’ jazz muziek in Amerika nog erg groot. Benny Goodmans ster was inmiddels al tot grote hoogte gestegen en hem was de ere-titel ‘King of Swing’ toebedeeld. Om Goodman nóg meer in de schijnwerpers te zetten, bedacht een van zijn publiciteitsmensen een haast onmogelijke ‘stunt’: Benny in Carnegie Hall! Carnegie Hall in New York was een sjiek bastion waar Wagner klonk en waar de grote meester Horowitz optrad. Het idee alleen al baarde veel opzien en kritiek. Ook Benny Goodman zelf zag deze hele pr-stunt niet zitten. Toen echter de film ‘Hollywood Hotel’ uitkwam en hele goede kritieken kreeg, herwon hij zijn zelfvertrouwen en begon hij aan de ruim een jaar durende voorbereiding van het spraakmakende concert. Niet alleen zijn bigband zou op gaan treden, maar ook zijn trio en kwartet. Buiten de bij het publiek bekende stukken plaatste hij geheel nieuw repertoire in de set-lijst. Hij bereidde een apart item voor: ‘Twenty Years of Jazz’, een muzikale, beknopte reis door de hot-jazz muziek. Tot slot moest het concert eindigen met een super jamsession, waar de ster-solisten van de orkesten van Count Basie en Duke Ellington in mee zouden spelen. Toen eenmaal bekend werd dat het concert door zou gaan, ontstond er een run op de plaatsbewijzen. Weken van te voren was het concert tot de nok toe uitverkocht. De tickets hadden de, toen onwaarschijnlijk hoge prijs van $ 2,75. Op 16 januari 1938 verzamelden zich zo’n 2700 mensen voor Carnegie Hall. Het concert werd een daverend succes en daarmee legendarisch! Wat men in de stoutste dromen niet had kunnen denken werd werkelijkheid: lovende kritieken van zowel de klassieke muziekliefhebbers als de jazzfans. Door dit concert werd ‘jazz’ voortaan als ‘serieuze’ muziek bestempeld! Een absolute mijlpaal in de roerige geschiedenis van deze muziekstijl.

Het Breda Jazz Festival wekt dit legendarische concert zeventig jaar na dato opnieuw tot leven. Niet zomaar een ‘remake’, maar een zo authentiek mogelijke opvoering! De originele arrangementen, de complete set-lijst en internationale top-musici, die hun improvisaties stijlvast (zoals in de jaren dertig) kunnen presenteren zijn voor handen. Het belooft, net als zeventig jaar geleden, weer een uniek concert te worden. Dit alles onder leiding van drummer Brooks Tegler (VS). Colin Dawson, Simon Stribling, Malo Mazurié (t); Chris Hopkins, Engelbert Wrobel, Antoine Trommelen, Eiji Hanaoka, Robert Veen (reeds); Bert Boeren, Jack Coenen (tb); Peter Kanters (g); Harry Kanters, Chris Hopkins (p); Joep Peeters (vib/p); Masato Kobayashi (b); Brooks Tegler (d); Chris Peeters (voc).

9 maart 2008
Aces of syncopation zijn een traditional Jazz trio, bestaande uit: Robert Veen (sopraansax, altsax, klarinet, basklarinet), Tom Stuip (banjo en gitaar) en Paul Habraken (sousafoon). De Aces werden opgericht in 1993. De muziekstijl die de Aces ten gehore brengen kan worden gekenschetst als “Hotclassicjazz”. De Aces spelen op festivals, in jazzclubs, in theaters, op feesten en partijen zowel zakelijk als privé en zelfs op uitvaartplechtig-heden. Naast repertoire bekendgemaakt door grootheden als Louis Armstrong, Sidney Bechet, Jelly Roll Morton, Fats Waller, Duke Ellington en Benny Carter, spelen de Aces ook vele eigen composities. De Aces werken vaak met gastsolisten. Een kleine greep: Mike Goetz (Zwitserland), Bob Barnard, Tom Baker(†) (Australië), Dan Barrett, Brooks Tegler (Amerika), Sean Moyses (Engeland), Patrick Artero, Olivier Franc, Jean Baptiste Franc, Daniel Bechet (Frankrijk), Eiji Hanaoka, Tatsuji Deguchi, Ken Aoki (Japan), Arend Huisman, Dick Sleeman, Louis Debij, Menno Daams, Bert Boeren, Wouter Nouwens, Harry Kanters en Joep Peeters (Nederland). De Aces maakten al vier CD’s. Mike Goetz, Arend Huisman en Dick Sleeman zijn op twee daarvan als gastsolist te horen. De Aces zijn veel onderweg. Naast de jaarlijkse toernees door Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk en Italië hebben de Aces sinds 1999 reeds 6 maal gespeeld in Japan op het Kobe Jazzstreet Festival. Ook in 2007 zullen de Aces daar weer van de partij zijn. Een optreden van de Aces Of Syncopation staat garant voor een uiterst gevarieerd programma, waarin swingende riffs worden afgewisseld met geladen bluesmelodieën, romantische balladen en mysterieuze oosterse klanken.

Robert Veen (sopraansax / klarinet) is een grote naam in de wereld van traditionele jazz en swing. Een muzikale duizendpoot: een veelgevraagd freelance musicus, arrangeur, componist en leraar. Is daarnaast altijd rusteloos op zoek naar “die goede saxofoon” of “dat betere mondstuk”. Tom Stuip (banjo/gitaar) begon tenor banjo te spelen toen hij 12 was. Hij wilde eigenlijk liever een witte electrische gitaar zoals Tommy Steele had, maar financiën waren ontoereikend dus confisceerde hij de banjo van opa. Dit tot grote vreugde van oma. Paul Habraken (sousafoon) begon op 11-jarige leeftijd muziek te maken. Speelde hoorn bij het Harmonie-orkest van Oudenbosch en het West-Brabants Symfonie Orkest. Verhuisde op zijn 19e naar Amsterdam. Kwam daar terecht in de Oude Stijl Jazz scene…

13 januari 2008
Als solist was Bernard Berkhout 10 jaar verbonden aan het combo van de helaas overleden Pim Jacobs en verleende hij zijn medewerking aan talloze albums, televisieshows en honderden live concerten. Hij was gast solist bij Rita Reys op haar Swing & Sweet album en maakte twee CD’s met de top van de Australische jazzmusici zoals o.a. Ian Cooper, Ian Date en Tom Baker. Hij richtte de Swingmates op in 1985 en had diverse tournees met Madeline Bell . Na 10 jaar werden in 2006 de Swingmates opnieuw opgericht, nu met o.a. Harry Kanters en Onno de Bruijn. Verder treedt hij op met big bands die het repertoire van Benny Goodman, Artie Shaw en Woody Herman spelen. Daarnaast lanceerde hij onlangs de volgende initiatieven: De formatie van een big band, Bernard Berkhout’s Swing Orchestra. Een tournee met het sextet 4Beat6 (Een remake van het sextet van Benny Goodman) en een CD met het Rosenberg Trio.

Harry Kanters is van origine een multi-instrumentalist, maar is zich bewust gaan specialiseren in de diverse Jazzpiano-stijlen. Zijn repertoire reikt van Ragtime en Harlem-Stride tot Swing en vroege BeBop. Hierdoor is hij een veelgevraagde solist bij New Orleans, Swing en Mainstream bands. Tijdens de vele CD-opnames in de afgelopen jaren is hij ook vaak arrangeur. Hoewel Harry tegenwoordig zeer aktief is als freelancer, heeft hij in het verleden deel uitgemaakt van succesvolle Jazzbands, zoals de ‘Jojo Swingband’ van Joep Peeters (19 jaar), ‘Swingcats’ van Frank Roberscheuten en ‘Three-O’ Joop Hendriks’. Ook is hij leider geweest van ‘Reeds & Rhythm’ en zingt en speelt hij nu geregeld met zijn broer Peter in hun trio ‘De KaKa’s. Daarnaast organiseert hij zo nu en dan speciale projekten. Harry heeft met vele Jazzgrootheden gespeeld waaronder Benny Waters, Doc Cheatham, Slim Gaillard, Tom Baker, Dan Barrett, Irakli, Deborah Brown, Scott Hamilton, Major Holley, George Probert, Bob Wilber, Anti Sarpila. Hij wordt vaak uitgenodigd voor vele nationale en internationale Jazzfestivals waaronder Ascona (CH) en Kobe (Japan) en heeft inmiddels gespeeld in Japan, Quatar, Oman, California, Pennsylvania, Louisiana, Florida, Zwitserland, Duitsland, Frankrijk, Hongarije en natuurlijk de Benelux. Harry heeft meegewerkt aan tientallen platen en CD’s. De laatste jaren heeft hij daarin ook vaak een initiërende rol.

Al op 14-jarige leeftijd stond Onno de Bruijn op het hoofdpodium van het Jazz Festival Breda met giganten als George Probert, Jim Goodwin en Dan Barrett. Onno is jarenlang verbonden geweest aan de Belgische ‘Fondy Riverside Bullett Band’, de ‘JoJo Swingband’ en ‘Swingcats’. Met zijn functionele manier van begeleiden en opzwepende solo’s heeft Onno zich ontwikkeld tot de favoriete slagwerker van vele solisten in de New Orleans en swing muziek.

25 november 2007
Antoine Trommelen
(sopraan-, alt- en tenorsaxofoon) is autodidakt en geniet internationale bekendheid als musicus in de Dixieland-, Swing- en Mainstreammuziek. Hij is leider van diverse (jazz-) bands, heeft verschillende (solisten-) prijzen gewonnen en heeft met talloze internationale jazz-solisten opgetreden (Bob Wilber, Tom Baker, Dan Barrett , Bob Barnard, George Probert, Dee Daniels, Bruce Adams, Gene Conners, Peanuts Hucko, Satoru Oda, Benny Powell, Wendell Brunious, Steve Yocum, John Allred, Roy Williams.e.v.a.). Antoine heeft op nagenoeg alle Nederlandse Jazzfestivals opgetreden (inclusief het North Sea JF) en met nationale jazzgrootheden gespeeld (o.a. Pim Jacobs, Thijs van Leer, Greetje Kauffeld , Denise Jannah). Hij is tevens lid van “Huub Janssen and his Amazing Jazzband”, een dixielandband onder leiding van Huub Janssen, een spectaculaire dummer die meer dan 25 jaar deel uit maakte van de beroemde Dutch Swing College Band. Reeds 5 maal is Antoine de leider geweest van de internationale Philips World Stars Jazz Band op het JF. in Eindhoven. Ook is hij diverse malen lid geweest van de Euro Top 8. Buiten de jazzmuziek maakt Antoine deel uit van de begeleidingsband van Guus Meeuwis. Antoine heeft opgetreden (ook voor radio/TV) in Nederland, België, Frankrijk, Duitsland, Luxemburg, Denemarken, Zwitserland, Hongarije, Curaçao, Bonaire, Taiwan en Japan. Naast zijn optredens als jazz-muzikant is Antoine voorzitter van het beroemde Breda Jazz Festival, een van de grootste en oudste jazzfestivals in Nederland, met jaarlijks zo’n 250.000 bezoekers.

Aaron Raams (1979) speelde met name blues – gitaar vanaf zijn 6de. Hij studeerde in 2003 af aan het conservatorium, waar zijn interesse voor jazz werd gewekt. en volgde daarna studies bij o.a. Jan Akkerman en John Scofield. Zijn interesse in de ‘jazz-muziek’ is heel breed mede dankzij één van zijn conservatorium-docenten Peter Mingaars. Momenteel speelt Aron met verschillende bezettingen op de Nederlandse podia, vaak eigen composities uitvoerend. Hij speelde onder anderen met Candy Dulfer, Hans Dulfer, Maarten Fraanje, Julian Sas, Kaz Lux, Hans van Oosterhout en Hans Eijckenaar. In het JATC-concert zal Aron zich van een andere kant laten zien.. een uitdaging, aldus de bevlogen muzikant zelf.

Bart Wouters kwam in 1991 als bassist bij zowel The New Orleans Music Company als The Jan Learbuch Orchestra. In 2002 werkte hij mee aan de opnamen van de CD van Jan Learbuch |Music is my Life|. Bart groeide op in een muzikaal gezin, volgde op jonge leeftijd piano- en drumles. Op 15-jarige leeftijd ruilde Bart Wouters piano en drums in voor een basgitaar. Tevens speelt hij vanaf dat jaar in de Bigband en het Showorkest van zijn vader. Een jaar later ging hij naar het Rotterdams Conservatorium. Hier ontstond de liefde voor de contrabas. Bart volgde ook nog een studie aan het Utrechts conservatorium. In zijn eigen band, Jazz Connection, is hij naast bassist ook zanger en presentator. Met dit orkest speelt hij veel in Nederland en Europa. Daarnaast werkt hij ook als freelancer bij allerlei orkesten en is regelmatig begeleider van onder andere Guus Meeuwis, Frits Landesbergen, Andy Cooper en Antoine Trommelen. Bart Wouters is arrangeur voor diverse orkesten.